در خبرها داشتیم حسین رضا زاده قهرمان سنگین وزن وزنه برداری جهان و المپیک در آستانه ی شروع بازیهای المپیک پکن ، طی نامه ای خبر از خداحافظی خود از میادین ورزشی را بر خلاف میل باطنی اش اعلام کرد .

اعلام این خبر تا اندازه ای برای من مشکوک است . چرا که حسین رضازاده درست سه روز پیش در مصاحبه ای با شبکه سوم سیما – اخبار ورزشی - خبر از آمادگی کامل خود می دهد ، روز بعد با تاخیر در تست دوپینگ شرکت می کند و روز بعد از آن به ناگاه اعلام می کند که با اصرار پزشکان و متخصصان و درخواست رئیس فدراسیون وزنه برداری این  تصمیم را گرفته است .

در اینکه حسین رضازاده یکی از استثنائات ورزشی تاریخ ورزش ایران است ، شکی وجود ندارد ، اما متاسفانه از زمانی که به عنوان یک وسیله تبلیغاتی از وی در مراسم و برنامه های مختلف توسط حکومت سوء استفاده شد کم کم از ارزش و اعتبار او در نزد مردم کاسته شد . حتی دادن لقب جهان پهلوان از سوی حکومت نیز نتوانست در بهبود این روند تاثیری بگذارد .

البته نباید از توقعات  بالای وی خصوصآ بعد از  رد  پیشنهاد  ترکیه  غافل بود . او که سعی می کرد با استفاده از این منت گذاری به نوعی مسئولان را تحت فشار بگذارد تا بتواند سهمی برای خود بگیرد ، بعد از اینکه دید از این نمد کلاهی به او نمی رسد به ناگاه در چندین تبلیغات تجاری ظاهر می شود و این برخلاف انتظاری بود که مسئولان از وی داشتند .

حسین رضازاده که با استفاده و برنامه ریزی رسانه های حکومتی همواره سعی می شد به عنوان سمبل وطن پرستی خصوصن بعد از رد پیشنهاد کشور ترکیه مطرح شود ، به ناگاه در یک تبلیغات 200 میلیونی برای شرکت املاک رابینسون دبی ، مردم را تشویق به خروج سرمایه و سرمایه گذاری در خارج  از کشور می نماید و اینجا بود مردم مانده بودند فریاد یا ابوالفضل رضازاده را باور کنند یا دم خروس را .مسئولان حکومتی که از این حرکت جهان پهلوان خود جا خورده بودند ، سریعآ بخشنامه می کنند که ورزشکاران ملی حق شرکت در تبلیغات تجاری را ندارند و این در حالی است که شنیده شده  او براساس قراردادی که با این شرکت تبلیغاتی دارد باید در چند تیزر تبلیغاتی دیگر این شرکت حضور پیدا کند .

به هر حال اعلام این خبر در این روزها ، آنهم در جامعه ای که مردم آن بنا به دلایلی که این یادداشت مجال پرداختن به آن نیست ، تخصص دارند  تا از هر خبری شایعه سازی نمایند ،برای من مشکوک است .

به هر حال من اتحاد سنگ و تیرکمان و بال پرستو را باور نمی کنم.

برگرفته از سایتhttp://www.seaward.blogfa.com/